all evigheit?

Eg vart ein gong spurd som det verkeleg går an å forvente noko av nokon. Eg svarte med eit rungande JA. No når eg har fått litt perspektiv på spørsmålet, og spesielt svaret, er eg ikkje lenger sikker. Alle gjer så ufatteleg mykje vondt mot kvarandre, seier dei felaste ting om sine nermaste, trur det verste om dei beste, og av og til verkar det som om ingen klarar å vere sikre på nokon lenger. Det er trist å sjå, for eg veit veldig godt at eg er ein del av dette sjølv. Men ein einaste ting kan enn i alle fall gjere; enn kan gå inn for å forvente dei mest vesentlege ting av andre, om enn går inn for å oppfylle dei mest vesentlege forventningane som vert stilde til enn sjølv. Grunnen til at eg spesifiserar dette ned til "det mest vesentlege" er at det vert stild alt for store forventningar til dei aller fleste; mange av dei er umogelege å innfri, og det finnes ingen sjanse i å oppnå sjelefred før enn har innsett at det ikkje går an å gjere alle tilfredse med kven enn er. Definisjonen av kva det vesentlege er, er sjølvsagt opp til kvar enkelt av oss.

Om du ikkje ytrar dine meiningar og viser deg sjølv, vil du verte kritisert. Om du ytrar dine meiningar og viser deg sjølv, vil du verte kritisert. Men du vel sjølv kva du helst vil verte kritisert for, og du vel sjølv kva forventningar du veljer å innfri. Det er dette som gjer det så tungt, og samtidig herlig befriande. Eg går aktivt inn for å prøve å vere den personen for andre, som eg vil at dei skal vere for meg. Den gyldne regel, veit du. Det går sånn bobb-bobb, trur eg.

Men no har eg eit spørsmål til deg som les; kor langt synes du enn bør gå for å innfri andre sine forventningar utan å få det samme tilbake?

 

 

(Mitt eige svar er inn i all evigheit. Men eg veit ikkje kva godt det gjer meg til slutt) 

Én kommentar

Ida Skaare

03.08.2013 kl.21:05

Kjærleik er først og fremst handling. For at relasjonar skal kunne vere tilfredsstillande må ein jo kunne forvente ein viss innsats frå begge partar, men til sjuande og sist må ein ta mest hensyn til seg sjølv. Om ein er ærleg og tydeleg på kva ein treng og ønskar, bør ein kunne forvente ein genuin forståelse for seg og sine behov.

http://sjiraff.org/ (kom hit så kan eg vise deg det heftet eg snakka om)

Lots of love!!

Skriv en ny kommentar

hits