Jesper

Når natta senkjer seg og eg går slepande mot trappa med trøytte steg og småtunge auge, ser eg alltid oppover og ventar det venlege ansiktet til min loddne ven. Ein som alltid er der for meg, som gir si støytte uansett kva rett eller gale eg har gjort.

Eg saknar så inderleg å ha Jesper her i huset. Håpar at han kan sjå meg her nede, her eg står og kikar forventningsfult etter han kvar kveld før hukommelsen slår inn. Den godaste hunden i universet.

Én kommentar

Ida Skaare

14.06.2013 kl.20:06

ååh, finaste jesper <3

Skriv en ny kommentar

hits