Det som hjelp

Av og til er det faktisk absolutt nødvendig å fortelje seg sjølv at "no får det for søren vere nok regn inne i hovudet mitt". Eg vert så sløv og trøytt og dårlig av denne tilstanden, den skal ikkje få styre alt. Sjølv om eg no bur meir eller mindre for meg sjølv (har alltids dei andre jentene i kollektivet), føler eg eit sterkt behov for å ikkje rette meg etter andre. Det har blitt stilt svært mykje mindre krav til dette i det siste, men eg vert liksom aldri heilt nøgd. 

Det som hjelp, heilt klart, utan tvil, er ikkje nødvendigvis å slutte å gjere som andre vil. Det kan vere fint å ikkje alltid tru at enn veit best sjølv. Men her er eit triks; om du føler at du blir hersja med, kompenser. Ver berre deg sjølv slik som du vil vere ei stund. Det er sjukt deilig, og eg er heilt overbevist om at det er sunnare enn alle verdas diettar og treningsprogram.

 For å ta eit konkret døme på korleis eg vel å gjere dette, kan eg beskrive min kveld inndelt i to svært enkle kategoriar:

1. Det eg burde ha gjort i kveld: Laga ein svært grundig og fullkomen disposisjon til oppgåva som skal leverast inn i morgon. I morgon skal eg jobbe heile dagen, og kjem ikkje til å ha tid til å gjere den ferdig om eg ikkje startar no.

2. Det eg gjer i kveld: Sit i sofaen. Tek livet med ro. Har svømt litt tidlegare, håret luktar svakt av klor (noko eg elskar). Har chatta mykje med folk eg likar på facebook. Skal til å skru på TVen. Kanskje gå ein liten tur. Så legge meg tidleg. Eg har lest gjennom oppgåvene, that's it. Er overbevist om at alt skal gå bra sidan eg jobbar best under svært hardt tidspress. Ser fram til hylande skrikande barnehageungar i morgon fordi eg kan tenkje tilbake på kor behagelig det vert å setje seg ned att slik som dette.

Haha, eg er lat. Og litt stolt.

Én kommentar

Nils

27.09.2012 kl.10:43

Syns du e flink, de enda jo me at du tok dej ein joggetur so :)

Skriv en ny kommentar

hits